Drukverlies door wrijving

Energieverlies tijdens vloeistofstroming Wrijvingsverlies is het verlies van energie van de vloeistof dat optreedt wanneer water of een andere vloeistof door een leiding of systeem stroomt. Dit ontstaat door wrijving binnen de bewegende vloeistof en tussen de vloeistof en oppervlakken zoals leidingwanden, afsluiters en andere componenten. Wrijvingsverlies uit zich als een drukverlaging, oftewel verlies van opvoerhoogte, langs het stromingstraject. Het wrijvingsverlies in waterleidingen wordt meestal berekend met de Hazen–Williams-vergelijking, die rekening houdt met het debiet, de leidingdiameter, de leidinglengte en een ruwheidscoëfficiënt.

Toepassingen:

• Waterwerken: Wordt meegenomen bij het ontwerpen van leidingen en distributienetwerken om voldoende druk en debiet te waarborgen.
• Irrigatie: Gebruikt bij het dimensioneren van leidingen, afsluiters en pompsystemen om te zorgen dat er voldoende water elk deel van het systeem bereikt.
• Brandbeveiliging: Wordt in aanmerking genomen bij het bepalen van de benodigde druk om het vereiste debiet door het hele brandbeveiligingssysteem te leveren.

Belangrijkste factoren die wrijvingsverlies beïnvloeden:

• • Stroomsnelheid: Een hogere vloeistofsnelheid verhoogt doorgaans het wrijvingsverlies.
  • Leidingdiameter: Kleinere leidingdiameters zorgen meestal voor meer stromingsweerstand.
  • Leidinglengte: Langere stromingstrajecten leiden tot een groter opgeteld wrijvingsverlies.

• Leidingmateriaal en oppervlak: De interne oppervlakteruwheid hangt af van het leidingmateriaal, het productieproces en de conditie. Ruwere oppervlakken verhogen doorgaans het wrijvingsverlies. Afsluiters en verbindingen: Componenten zoals afsluiters, bochten en verbindingen veroorzaken extra weerstand en drukverlies.