Typische fouten bij het ontwerpen en installeren van drukreducerende stations.

Hallo en welkom bij Controlling Water, een plek waar we praten over afsluiters, watermeters en interessante inzichten in de waterindustrie. In elke aflevering gaan we in gesprek met professionals uit de sector die gespecialiseerd zijn in alles wat te maken heeft met afsluiters, meters en best practices binnen de waterindustrie. Vandaag zijn we hier met Colin Kirkland van BERMAD Australië, een van de productmanagers van het team.

Colin heeft vele jaren ervaring in de sector met het werken aan drukreduceerstations. In deze aflevering van Controlling Water bespreken we samen met Colin enkele van de typische fouten die veel klanten maken bij het ontwerpen en installeren van nieuwe drukreduceerstations. Welkom Colin, fijn dat je er bent.

Dank u. Goed om hier te zijn.

Laten we er meteen induiken. Is dit een veelvoorkomend probleem dat u bij veel installaties ziet, en zijn deze problemen alleen verbonden aan een specifieke toepassing, en zijn sommige toepassingen problematischer dan andere?

Ja. Dat is een goede vraag. Er is daar veel content, maar inderdaad, in veel van de verschillende toepassingen zijn er verschillende ontwerpeisen die echt belangrijk zijn voor elk van die toepassingen. Wat mij nuttig leek, was om gewoon even kort te praten over misschien vier van die toepassingen. Laten we zeggen, hoogbouw waar we drukreduceerventielen (PRV’s) hebben toegepast, en dan kunnen we het ook even hebben over bijvoorbeeld een drinkwaternetwerk waar we grote problemen hebben gehad, en vervolgens kijken naar een mogelijke situatie in een mijn waar een PRV wordt gebruikt, en dan irrigatie.

Elk van die vier toepassingen heeft totaal verschillende behoeften, aandachtspunten en ontwerpproblemen. Als voorbeeld dacht ik te beginnen met een hoog gebouw; ik was niet zo lang geleden in een ziekenhuis. De situatie was dat we een drukreduceerventiel in een ziekenhuis hadden dat onderhoud nodig had, maar er was geen mogelijkheid om het water te omzeilen en het water voedde een kraamafdeling. Uiteindelijk moest ik dat ventiel om twaalf uur ’s nachts onderhouden, het heeft weken geduurd om de watertoevoer af te sluiten. En dat was een groot probleem, dat is gewoon geen goed ontwerp. We hebben het werkend gekregen en alles is goed gekomen, maar iedereen was gestrest.

Maar in werkelijkheid kun je het water in ziekenhuizen en gebouwen gewoon niet zomaar afsluiten, dat is gewoon niet praktisch. Dus dat was een groot punt. Omgekeerd kan ik me nog goed herinneren dat ik dat paniekerige telefoontje kreeg van een klant – ik weet nog dat het in centraal Victoria was, in een redelijk klein stadje – en ze zeiden: Colin, we hebben een ventiel dat open is blijven staan en de leiding op meerdere plekken heeft gebroken, terwijl we tegelijkertijd een klein streekziekenhuis van water moesten voorzien.

Oh, wauw.

We renden erheen en namen een kijkje, en het bleek dat er een stuk beton was losgekomen en het ventiel open had geblokkeerd. Als we enkele wijzigingen aan het ontwerp hadden aangebracht, was dat allemaal mooi geweest, maar opnieuw moesten ze de watertoevoer in noodgevallen afsluiten en was er geen bypass. Het was paniek, maar uiteindelijk hebben we het toch aan de praat gekregen. Het zette me ook aan het denken over de mijnbouw. In een mijn, bijvoorbeeld, kan ik me nog goed herinneren dat toen ik net bij het bedrijf begon, we een paniekerig telefoontje kregen van onze distributeur in Tasmanië, waar in een goudmijn een drukreducerende afsluiter (PRV) niet meer werkte.

Ze zeiden eigenlijk: Colin, het maakt me niet uit wat het kost. Kun je er een bouwen en nu naar het vliegveld brengen, zodat het met de volgende vlucht mee kan? Blijkbaar kostte het miljoenen dollars per dag om deze PRV stil te laten staan, en als hij niet werkte, lag de hele mijn stil. Dus iedereen kwam naar buiten, er was geen brandbeveiliging, er was geen productie, en alles kwam tot stilstand.

O, mijn hemel.

En ze zeiden: Colin, het geld maakt niet uit, we hebben dit nu nodig. Goed plannen en al het andere had dat kunnen voorkomen. En omgekeerd, het laatste waar ik het over wilde hebben was irrigatie. Ik kan me nog herinneren dat we in een situatie zaten waarin we gezuiverd afvalwater gebruikten om renbanen te irrigeren. Gezuiverd afvalwater is heel goed omdat het veel voedingsstoffen bevat. Ik weet nog dat ze zeiden: Colin, we hebben deze leiding moeten afsluiten en een hele leiding met gezuiverd afvalwater in een gemeenschap moeten leegmaken, wat niet ideaal is omdat ze geen plek hadden om het water kwijt te kunnen. En het bleek dat er schildpadden in de leiding waren gaan groeien, en één ervan zat vast onder het ventiel.

De arme schildpad. Maar daarmee moesten we dus een grote hoeveelheid gezuiverd afvalwater uit een irrigatiesysteem verwijderen, wat niet ideaal was. Ik wilde hiermee gewoon een paar verschillende toepassingen belichten waarin bepaalde zaken echt specifiek zijn voor sommige sectoren. En ik dacht dat we misschien een paar belangrijke punten konden delen om over na te denken, en hoe we sommige van die typische problemen kunnen overwinnen.

Klinkt goed. Ik wil graag terugkomen op het eerste voorbeeld dat je noemde, de hoogbouw, en je noemde drukreducerende afsluiters in dat soort gebouwen. Ik neem aan dat deze worden gebruikt om de druk voor elke bewoner te balanceren, ongeacht op welke verdieping ze zich bevinden. Wat zijn hier de installatietechnische ontwerppunten die meestal de meeste problemen geven? Wat zijn de grootste knelpunten?

In gebouwen is het voor ingenieurs echt een uitdaging, want als je denkt aan de grote steden met twintig of dertig verdiepingen, dan proberen ze bij het ontwerpen van een gebouw zoveel mogelijk ruimte te geven aan de bewoners, zodat de appartementen of kantoren er zo mooi mogelijk uitzien. Maar er is heel weinig ruimte om alle leidingen die omhoog en omlaag lopen in het gebouw kwijt te kunnen en om te bepalen waar ze moeten komen. Wat we in sommige oudere gebouwen hebben gezien, is dat deze afsluiters vaak in liftschachten, trappenhuizen of op heel lastige plekken zitten waar je moeilijk bij kunt.

Het probleem dat in veel gevallen ontstaat, is dat als je niet alleen nadenkt over het plaatsen van een drukreduceerventiel, maar ook echt eerlijk bent over wat er nodig is, je dit moet onderhouden. Je moet het ventiel misschien uit elkaar halen, dus moet je mogelijk de watertoevoer afsluiten. Nee, dat willen we niet doen. Oké, dan moeten we een bypass hebben, of een bypass-PRV. Als je denkt aan deze gebouwen, die steeds hoger worden, is het niet praktisch om een afsluiter buiten bedrijf te stellen en het water van acht verdiepingen af te sluiten. Vaak zitten de afsluiters op heel moeilijk bereikbare plekken, hangen ze ondersteboven of liggen ze op hun zij, omdat er overal leidingen, elektra en van alles omheen zit.

Een van de belangrijkste dingen in een gebouw, waar we hebben gemerkt dat vaak fouten worden gemaakt, is dat er geen bypass is. Dat is niet praktisch. Stel je voor dat je in het penthouse bovenin zit, in een miljoenenpand, en je krijgt te horen dat het water vier uur wordt afgesloten – daar word je niet blij van. Dit betekent dat het ontwerp vanaf het begin goed moet worden gedaan, samen met de opdrachtgevers, adviseurs en ingenieurs, zodat je zeker weet dat er voldoende ruimte is om dingen te kunnen verplaatsen.

Kleine dingen zoals: “Colin, we kunnen de afsluiter niet rechtop zetten, want er lopen te veel leidingen, maar we hebben die stand nodig om de lucht eruit te krijgen.” Er zijn dus dingen die we kunnen doen, en we kunnen praten over de kleine details in gebouwen om het echt goed te laten werken en beheersbaar te maken, want dat is het belangrijkste. In een gebouw heb je kleine vingers nodig, want je werkt in hele krappe ruimtes. En het moet praktisch zijn; je wilt niet in een liftschacht werken, op een plek waar mensen in- en uitlopen en hun leven leiden, terwijl jij daar met je gereedschapskist bezig bent. Het moet dus tot op zekere hoogte praktisch zijn. We hebben specifieke mensen die zich echt richten op gebouwen en hoogbouw. Zij hebben veel ervaring, hebben goede en slechte installaties gezien, en het draait allemaal om ervaring: delen wat goed is, wat praktisch is en eerlijk zijn over wat er moet gebeuren, zodat je daarop kunt plannen.

Absoluut. Die ervaring is zo waardevol.

Dat is zo. Ja.

Dus hoe zit het met hydraulische problemen in een gebouw? Zijn dit dezelfde problemen als bij andere toepassingen in leidingen?

Ja. De basisprincipes zijn in wezen hetzelfde. Wanneer je een drukreduceerventiel gaat dimensioneren, denk bijvoorbeeld aan een hoog gebouw met, laten we zeggen, honderd appartementen. Het is een gloednieuw gebouw en we kunnen een situatie hebben waarbij er in het begin tien bewoners zijn, en in de loop van het jaar zullen we meer appartementen verkopen en zal de vraag steeds groter worden.

Wat de ontwerpers doen, is de leidingen dimensioneren voor het slechtste scenario. We hebben dat nodig om honderd procent bezetting, maximale doorstroming en nog wat extra aan te kunnen, want we kunnen de leidingen later niet meer aanpassen. Het belangrijkste is dat ingenieurs vaak zeggen: we hebben een leiding van honderd millimeter, laten we er gewoon een ventiel van honderd millimeter in zetten. Maar in werkelijkheid is dat ventiel ontworpen voor maximale doorstroming; kan het ook omgaan met lage doorstromingen? Het is dus heel belangrijk om het minimale debiet, het maximale debiet en de hydraulica goed te begrijpen, want in gebouwen is geluid bijvoorbeeld een groot aandachtspunt.

Wanneer je de druk verlaagt in een drukreduceerstation, ontstaan er geluid en harmonischen, en gelukkig heeft Bermad uitstekende oplossingen om dat geluid te verminderen. Want als je een ventiel van honderd millimeter hebt en je werkt voor één bewoner, dan staat het ventiel maar 0,2% open en krijg je een piepend geluid. Dat piepende geluid, als je een jong kind hebt en je hoort midden in de nacht iemand het toilet doorspoelen en het ventiel piept, dan word je daar niet blij van. Tegenwoordig zijn er uitstekende oplossingen waarmee we vrijwel geen doorstroming tot aan het maximum aankunnen.

Het draait allemaal om het juist dimensioneren van het ventiel. Dat ventiel kan bijvoorbeeld een 65 millimeter ventiel zijn in een leiding van 100 millimeter. Dan zeggen ze: nee, nee, Colin, maar we willen… maar het draait allemaal om de hydraulica. Dat geldt voor elke toepassing; het is zo belangrijk als je ergens mee begint, zorg dat de hydraulica klopt, dimensioneer het ventiel op basis van de debieten en de werkelijke omstandigheden, dan werkt het veel beter. In plaats van: we hebben een leiding van 150 millimeter, dus zetten we er gewoon een ventiel van 150 millimeter in. De hydraulica is echt belangrijk, net als de waterkwaliteit. Het kan warm water zijn, het kan koud water zijn, en daar komen weer andere aspecten bij kijken. Het is dus belangrijk om alles, of in elk geval zoveel mogelijk, te begrijpen.

Absoluut. Al die verschillende bewegende onderdelen. Dus als we overstappen naar een waterbedrijf dat drinkwater levert voor huishoudelijk gebruik, is de installatie uiteraard anders dan bij een gebouwsysteem. Wat zijn hier de belangrijkste fouten die gemaakt worden, en hoe kun je die voorkomen?

In een woonsituatie, laten we het voorbeeld nemen dat ik je gaf, waar we een storing hadden in een kleinere landelijke gemeenschap. Stel, duizend inwoners verspreid over misschien vijf of zes kilometer in het gebied. Vaak zeggen ontwerpers bij zoiets: kijk, Colin, dit is maar een honderd millimeter afsluiter, het is een vrij kleine gemeenschap. En ik hoor ze vaak zeggen: we willen gewoon iets goedkoops en eenvoudigs, want het is klein en niet zo belangrijk. Maar even serieus, als er daar een streekziekenhuis of een dokter zou zijn, en we hebben geen specifieke redundantie ontworpen om dat water offline te halen, wat zou je dan doen?

In veel gevallen ben ik op projecten geweest waar ze daarheen gaan en flessenwater uitdelen aan alle bewoners en zeggen: het spijt me, we gaan de watervoorziening afsluiten; en dat is een probleem. Een van de belangrijkste dingen bij watervoorziening, anders dan bij een gebouw, is dat we niet te maken hebben met 100 of 200 meter leiding zoals in een gebouw; we praten over kilometers leiding. En bij het ontwerpen van die leidingen, of toen ze misschien 50 jaar geleden zijn aangelegd, worden de leidingen na verloop van tijd brozer en gevoeliger. Dus nauwkeurigheid, stabiliteit en een goede werking van drukreduceerventielen in verouderende infrastructuur is echt belangrijk, het moet goed werken. Zonder bypasses en voldoende ontluchters; en neem dat voorbeeld van eerder, waar er een stuk beton loskwam. De reden dat het beton van de leiding kwam, was dat ze wegwerkzaamheden uitvoerden en een trilplaat gebruikten om de grond aan te stampen, en dat beschadigde de leiding waardoor er een stuk beton loskwam en de afsluiter open bleef staan.

Als we nu een drukreduceerstation ontwerpen, en we plaatsen daar een filter voor, dan was dat nooit gebeurd, want dan was het stuk beton in het filter vastgelopen en had alles gewoon gewerkt, en was iedereen tevreden geweest. Goed advies in al deze toepassingen, en zeker bij watervoorziening, is om samen met ontwerpers een risicoanalyse te doen en te zeggen: kijk, Colin, wat zijn nu echt de dingen die hier mis kunnen gaan?

Dan kunnen we zeggen: dit zijn de potentiële problemen, en het hoeft geen Rolls-Royce van een station te zijn, maar we moeten wel praktisch nadenken. Bijvoorbeeld: wat doe je als we het water moeten afsluiten? Want wat we meestal adviseren, is dat we na 10 jaar gebruik de binnenkant van de afsluiter eruit willen halen, de kritische onderdelen inspecteren en die weer terugplaatsen. Als dat betekent dat het water eraf moet, en dat is voor de gemeenschap geen probleem, prima, maar als het wel een probleem is, moeten we daar nu over nadenken en bepalen wat we gaan doen.

Ik kan me nog goed herinneren, twintig jaar geleden, dat ik werkte bij een heel groot waterbedrijf waar ze geen bypass hadden. Wat ze toen deden, was een tijdelijke bypass aanleggen, en daar stond een operator met een handwiel en een schuifafsluiter naar een grote manometer te kijken. Ik heb nog nooit zoveel angst in iemands ogen gezien. Deze arme man moest de afsluiter bijstellen, het manometer in de gaten houden en zorgen dat de leiding niet zou breken.

En de mannen keken naar mij en zeiden: snelheid is hier alles, Colin, we moeten dit snel doen. Dat begrijp ik. Dus het komt weer neer op de basisprincipes. En omdat het om watervoorziening gaat, zou je denken: het is drinkwater, dus het heeft niet zoveel onderhoud nodig. Maar dat is wel zo. Het maakt niet uit welk merk of wat dan ook. Dus het is belangrijk dat je die fijne afstellingen inbouwt. Dus als ze met onze ingenieurs van waterbedrijven praten, zeggen ze vaak: laten we twee lijnfilters in de afsluiter zetten, zodat we er één kunnen openen en één offline kunnen halen, en het systeem toch kunnen laten werken zonder het helemaal uit te schakelen. Dat kost misschien duizend euro extra, en je denkt misschien: ze willen niet zoveel geld uitgeven. Dat is prima, als je je maar bewust bent van de mogelijke problemen. Vaak is duizend euro op een ontwerp met een levensduur van 50 jaar niets, en maakt het het onderhoud veel makkelijker. Dus het gaat erom dat de installatie, het ontwerp en de mogelijkheid voor operators om eraan te werken veilig, praktisch en betrouwbaar zijn, zodat het 24/7 werkt. Want dat doet een gebouw, en dat doet een watervoorziening ook: het werkt 24/7, je zet het nooit uit.

Ja, absoluut. Laten we even een korte pauze nemen. Als je vragen hebt die je graag beantwoord wilt hebben tijdens deze podcast, neem dan gerust contact met ons op via onze website, https://www.bermad.com.au, of stuur ons een e-mail op info.au@bermad.com, en Colin zal ze zeker beantwoorden.

Nu terug naar de uitzending. Dus als ik het goed begrijp, zou irrigatie dan vergelijkbaar zijn of zijn er specifieke verschillen? Hoe werkt dat precies?

In irrigatie heerst een heel andere mentaliteit. Dus als je een bloemenkweker bent of wijnstokken teelt, geef je het geld van de teler uit; in plaats van samen te werken met een waterbedrijf, zit je in een grote gemeenschap en zij zullen het geld uitgeven om het te doen. Kijk, ik ben Schots en een beetje zuinig, maar als het erop aankomt, als ze zouden zeggen: “Colin, moeten we een afsluiter vóór deze drukreduceerventiel plaatsen?” Dan zouden ze kunnen zeggen: “Hoe vaak moet je dat eigenlijk doen?” Nou, daar maken we ons niet druk om. Soms worden er in irrigatie veel meer compromissen gesloten dan bij drinkwatervoorziening, maar het belangrijkste bij irrigatie is natuurlijk dat je in principe alleen irrigeert als de natuurlijke neerslag niet voldoende is. In veel gevallen is dat midden in de zomer, maar het kritieke aan irrigatie in de zomer is dat je op plekken kunt zijn waar het drie dagen lang 42 graden is, en als je dan stopt met water geven, raken de planten zo gestrest dat ze mogelijk doodgaan, je opbrengsten dalen en alles eromheen. Als we dan geen rekening hebben gehouden met bepaalde ontwerpaspecten, zoals het systeem uit bedrijf nemen en onderhouden, bijvoorbeeld met bypasses en dat soort zaken, dan moeten we daar goed over nadenken.

Meestal, als ze eenmaal een storing hebben gehad, komen ze terug en plaatsen ze die dingen alsnog, maar er zijn nog veel andere aspecten bij irrigatie. Vaak liggen de afsluiters niet in mooie betonnen putten of nette kasten, maar gewoon op de grond. Als ze op de grond liggen, kunnen we mogelijk te maken krijgen met vorstproblemen. Stel je voor dat je in Tasmanië zit met een appelboomgaard en veel irrigatie gebruikt, hoe gek het ook klinkt, zelfs voor vorstbescherming: als er vorst wordt verwacht die het fruit kan beschadigen, sproeien we water over de bomen om de vorst te voorkomen. Maar als de afsluiter bevriest omdat we er geen deken of iets dergelijks overheen hebben gelegd, dan is dat een groot probleem en kan het duizenden euro’s aan gewasschade opleveren.

Er zijn ook situaties waarin ik bijvoorbeeld een center pivot heb en papavers, tarwe of aardappelen aan het irrigeren ben. Als er vee op het terrein komt – koeien schuren graag tegen alles aan omdat ze jeuk hebben – en ze schuren tegen de afsluiter aan waardoor die breekt, dan is dat rampzalig. Ik herinner me een keer in Tasmanië, waar we op een nacht strenge vorst hadden en een teler net een heel perceel medicinale papavers had geplant. Wat er gebeurde, was dat de afsluiter ’s nachts was bevroren, open was blijven staan en het hele perceel onder water had gezet, waardoor het praktisch vernietigd werd – het was een groot probleem. Als er een lege roundup-drum of een jutezak over de afsluiter was gelegd, was dat allemaal voorkomen.

Dus net als bij gebouwen en water, als je spreekt met mensen uit de irrigatiesector die echt begrijpen wat geld kost en wat de risico’s zijn, leggen we uit dat dit de basisprincipes zijn. En als je die informatie deelt en mensen echt traint en opleidt, zijn ze daar erg dankbaar voor. Ze zeggen dan: “Dat is een goed punt, daar had ik niet aan gedacht.” Zelfs dingen als: ik heb gehoord dat als het erg droog is, konijnen en hazen de slangen opeten.

Geen sprake van. Echt?

Ja, omdat ze water willen en iets vinden, en dan gaat de afsluiter open en ineens heb je allerlei problemen. Je hebt een paardenfokkerij met paarden van een miljoen dollar die schrikken van afsluiters die zijn opengegaan door dit alles. Ik probeer je gewoon specifieke soorten problemen te geven die in zulke gevallen vaak voorkomen. Nogmaals, het belangrijkste is daar niet om met een van de gebouwbeheertechnici te praten, maar om te spreken met een van de irrigatiemanagers die hier echt verstand van hebben, met dertig jaar ervaring in het krijgen van die vreselijke telefoontjes wanneer er iets misgaat.

Absoluut. Het is echt interessant hoe er in elk voorbeeld dat je beschrijft zoveel specificiteit zit.

In de basis doen de afsluiters hetzelfde, maar allemaal met verschillende behoeften, wensen en aandachtspunten.

Absoluut. Ik ben benieuwd naar het vierde voorbeeld dat u noemde in de mijnbouw. Het lijkt erop dat deze kwesties een samenvoeging zijn van al deze toepassingen. Klopt dat?

Ja, absoluut. Mijnbouw is echt een interessante sector, want soms is een mijn operationeel omdat ze het product kunnen winnen en er geld mee kunnen verdienen. Maar als de grondstofprijs daalt, stopt de mijn. Vaak zeggen ze dan eigenlijk: kijk, deze mijn heeft een ontwerp-leeftijd van zes jaar en we willen dat de infrastructuur zes jaar meegaat, en als het verslijt, dan is dat maar zo. Ze kijken dus niet naar de hele lange termijn, zoals bij een watervoorziening of een gebouw; want een gebouw, dat wil je natuurlijk voor lange tijd behouden.

Tegelijkertijd zijn de kosten van een defecte afsluiter aanzienlijk, zoals in het voorbeeld dat ik je gaf van die mijn waar dit geen afdaling was. Wat we daarmee bedoelen is dat je een berg in gaat, 800 meter diep, drie kilometer ondergronds, en het water wordt gebruikt voor brandbeveiliging en voor processen zoals stofonderdrukking. Het wordt gebruikt voor de hele mijnbouwoperatie. Geen water, geen mijn. Het voorbeeld dat ik je gaf was dat toen dat drukreduceerventiel kapot ging omdat het niet werd onderhouden, het zo was van: oké, haal er maar een uit het magazijn. Maar die hadden ze niet. Dan ontstaan er gesprekken die echt paniek veroorzaken.

De vraag is: wil je er een tweede afsluiter naast zetten? Tegenwoordig zien we dat bij veel nieuwe installaties inderdaad gebeurt. Ze plaatsen een duty-standby. Ze plaatsen vooraf filters om te voorkomen dat er iets binnenkomt en het blokkeert. Er zijn tegenwoordig veel dingen die mijnen belangrijk vinden en nu wel doen, die ze vroeger niet deden, maar veel mijnen kunnen ook zes jaar buiten bedrijf zijn.

Als de grondstofprijzen weer stijgen, bijvoorbeeld voor zink of lithium, komt de mijn weer online, maar de verouderde infrastructuur is niet meegegroeid met het proces. In de mijnbouw is de mentaliteit: kijk Colin, het maakt ons niet uit als het over drie jaar versleten is, dan zetten we er gewoon een nieuwe afsluiter in en houden we er eentje op voorraad. Het belangrijkste bij mijnbouw is om echt eerlijk te zijn. Kijk, je hebt deze afsluiter gedimensioneerd en we gaan een 300 millimeter afsluiter gebruiken voor deze toepassing. Normaal zouden we een 400 millimeter nemen voor de zekerheid. Maar we begrijpen dat je niet zo geïnteresseerd bent in efficiëntie, als het maar werkt binnen het budget, redelijk betrouwbaar is en dan zijn we tevreden.

Wat als het faalt? Dat is een heel lastig gesprek met een klant, als je mogelijke uitval van een product ter sprake wilt brengen. Je laat je kwetsbaarheid zien en zegt: ik ben eerlijk tegen je. Je moet dit onderhouden, en bepaalde dingen kunnen misgaan en zullen misgaan als je het niet onderhoudt.

Mijnen liggen meestal op zeer afgelegen locaties. Ze bevinden zich op plekken waar je niet zomaar even naar Sydney of Brisbane kunt gaan voor een training. Dit zijn zeer afgelegen gebieden en het is heel moeilijk om al die kennis en inzichten over te brengen aan veel mensen, zodat het echt goed werkt. Het belangrijkste in mijnen is natuurlijk ook, als ik dat voorbeeld neem, als je ondergronds bent en een afsluiter faalt in een zeer kleine ruimte met extreem hoge drukken, dan draait het allemaal om gezondheid en veiligheid.

Je kunt een mijn in een oogwenk laten overstromen en ik kan je eerlijk zeggen dat ik in mijnen ben geweest waar ze zeiden: Colin, we willen dat je deze mijn in gaat, naar deze afsluiter kijkt en hem voor ons probeert te repareren. En ik keek naar de meters die helemaal doorsloegen en dacht: dit is eng. Als dit faalt, overstroomt dit gebied en rennen mensen weg, en dat is niet goed. Ik probeer niet dramatisch te doen of mensen bang te maken dat afsluiters niet werken en veel onderhoud nodig hebben; het gaat erom dat je zorgvuldig omgaat met wat er mogelijk mis kan gaan, daarop anticipeert en een extra afsluiter, filter of ontlastklep plaatst, of wat er ook nodig is om het goed te laten werken. Dat geldt voor al die toepassingen: het draait om eerlijk zijn en informatie delen.

Ja, en echt elk milieu en elke situatie heel specifiek begrijpen, zodat je de beste oplossing kunt aanbevelen.

Dat klopt helemaal. Daarom hebben we binnen onze organisatie mensen voor wie dit hun specialiteit is; zij begrijpen de mijnbouw echt goed, ze hebben het eerder gedaan en ze kennen de problemen. Terwijl ze eigenlijk niet weten wat er gebeurt in een appelboomgaard of in een wijngaard, en sommige mensen zullen misschien zeggen: maar het is toch hetzelfde? Nou, dat is het niet; het lijkt erop, maar het is niet hetzelfde.

Ja, precies. Ik weet dat we het in eerdere afleveringen al eens hebben gehad over de trainingsfaciliteiten. Hoe stel je voor dat potentiële klanten contact met je opnemen om deze informatie te verkrijgen?

Ja, als je mij zou vragen wat het belangrijkste en meest essentiële is in deze podcast, dan is het, ongeacht de toepassing, dat het draait om het overbrengen van goede informatie aan mensen. Want er zijn over het algemeen niet veel van deze producten op de markt, het is niet iets waar men dagelijks mee te maken heeft. Dit betekent dat het beschikbaar hebben van echt goede informatie voor mensen ervoor zorgt dat het risico op falen aanzienlijk afneemt. Wanneer we veel inbedrijfstellingen doen, trainen we op dat moment mensen en dragen we die kennis over. Daarom besteden we zoveel aandacht aan zaken als technische trainingsseminars, video-animaties, artikelen en andere goede bronnen, zodat mensen die informatie kunnen krijgen op het moment dat zij dat willen.

Wat we bijvoorbeeld erg nuttig vinden aan onze Bermad-website, is dat dit onze bibliotheek is. Vroeger maakte je een gedrukte catalogus en gaf je die aan mensen, die hem vervolgens ergens op een plank zetten, maar tegenwoordig doet niemand dat meer. Iedereen kijkt op internet. Als ik bijvoorbeeld mijn grasmaaier repareer, kijk ik een YouTube-video.

We delen dus enorm veel kennis en eerlijke informatie over al onze Bermad-producten en -diensten op het BERMAD AU YouTube-kanaal en op onze website, https://www.bermad.com.au, met al deze bronnen. Want in veel gevallen, of het nu in Mount Elizia is, centraal Tasmanië, New South Wales of in de Pilborough, kun je naar deze bron gaan om de informatie te vinden, of je kunt naar onze trainingsfaciliteiten komen.

Ik weet dat we het er eerder over hebben gehad, maar wat ik waarschijnlijk het meest cruciale vind bij het werken met onze producten, is daadwerkelijk het product aanraken en leren gebruiken in een veilige omgeving. Ik wil niet eindeloos doorgaan over de trainingsfaciliteiten van Bermad, maar we hebben ze beschikbaar in Brisbane, Sydney, Melbourne, Perth en uiteraard is onze mobiele trainingsunit ook beschikbaar.

Dat doen en de tijd nemen om naar deze interactieve trainingssessies te komen, want ik weet dat we vooral van mijnen, die vaak erg afgelegen liggen, terugkoppeling hebben gekregen dat ze naar Perth zijn gekomen, hebben geluisterd naar Rod, Bermad’s Sales Manager voor West-Australië, die over de afsluiters vertelt, laat zien hoe ze werken en uitlegt waarom ze werken. En ze hebben gezegd: dit is zo waardevol. Ik weet dat het een lange vlucht is naar Perth om dit te doen, maar de kennis die ze hebben opgedaan stelt mensen in staat om de producten echt te laten werken en betrouwbaar te laten functioneren.

Ik wil mensen echt aanmoedigen om naar onze site te gaan, https://www.bermad.com.au, een kijkje te nemen bij de uitgebreide tools en bronnen die we hebben gepubliceerd en je te laten inspireren.

Klinkt als een uitstekend volgende stap, Colin. Hartelijk dank voor het gesprek.

Het was een genoegen. Dank u.

Voor meer informatie over de waterindustrie, waaronder producten, tips, installaties, bediening en onderhoudstechnieken, ga naar https://www.bermad.com.au en abonneer je op onze nieuwsbrief voor de sector. Je sluit je aan bij meer dan 3000 professionals uit de branche en leert van het ervaren Bermad-team van vakspecialisten.

Bedankt voor het luisteren naar deze aflevering van Controlling Water. Voor meer afleveringen, bronnen en handleidingen ga je vandaag nog naar https://www.bermad.com.au.